zaterdag 7 november 2009

Dansen op het congres, en dan....

Wie wil er nu terug naar de negentiende eeuw? Congres na congres, die goed waren voor huwelijken, handel en nog later films en toneelstukken. Maar verder? Geen land in Europa hield zich ooit aan een vredesafspraak. Integendeel, de volgende oorlog was altijd erger en revoluties gingen gewoon door. Hoeveel afspraken er ook gemaakt werden.  Het was onzinnig, misschien goed voor het nodige belangrijkheidsvcrtoon. Maar zelfs dat bleek niet op te gaan. Heel wat koningen haalden bakzeil. goede staatslieden werden afgezet. Neen, het was de eeuw van de bespottelijkheid. Niemand was eigenlijk serieus te nemen. Darwin, die wel. Maar dat was dan ook geen politicus.

Er is bovendien een andere kant aan al deze oorlogen en revoluties. Europa put zichzelf uit. Europa kan alleen Europa aan en een afzonderlijk land kan dat niet. Denk maar aan Frankrijk en Engeland. We hebben het goed, dat is zo. Maar niet zonder elkaar. Dat blijkt een wrange waarheid. We zullen met elkaar verder moeten en dan wel bedenken, dat iedereen de schuld heeft. Of het nu van oorlog of vrede is.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten