Geen overlast meer

Mensen die in het verzet hebben gezeten, zijn vaak erg gecompliceerd. Ze hebben een hekel aan alles wat met regeringen te maken heeft. Blijkbaar maakt het niet uit welke regering. Liefst spelen ze boel flink tegen elkaar uit. Dat verhaal heb ik al te vaak meegemaakt en het eind is altijd een geweldige bende. Daar kun je je tegen verdedigen door je strikt aan de wet te houden. Op deze manier verdwijnt de invloed en de rommel. Mijn ouders stonden te boek als degenen die de verzetsbeweging moesten vertegenwoordigen. Ik moet altijd ontzettend lachen. Wat verwacht je in vredesnaam, werkelijk, in dit land met 251 kerkelijke inrichtingen? Ik bedoel maar. Nee, mensen vertegenwoordigen zichzelf en niet meer dan dat. Volgens mij bestaat die beweging helemaal niet meer. Het is nergens te bewijzen, dat deze er nog zou zijn.  Ik heb heel wat discussie met mijn moeder gehad over de invloed van de Engelsen, de regering en weet ik veel wie er allemaal uitgespeeld werden. Uiteindelijk heb ik voor elkaar gekregen, dat ze daar mee stopte. De Engelsen zijn waarschijnlijk in het begin te goed van vertrouwen geweest en ik verlangde van mijn moeder dat ze eerlijker tegen ze was. Daarna zette ze de kontakten stop. Het heeft onze verhouding veel goed gedaan. Eindelijk kwam er rust. Het heeft me verbaasd dat ik dat kon bereiken. Mijn moeder stond echt achter mij dat liet ze blijken. Ze was altijd heel blij en tevreden als ze zag wat voor kunst ik maakte en mijn vader trad opnieuw op. Eveneens tot mijn grote verbazing en enthousiasme. Waarschijnlijk zag ze niets meer in al die ongelukkige mensen,die zich vlijtig moesten wijden aan het redden van de wereld en daarbij de ene depressie na de andere opliepen.