Een stralende blauwe lucht.

Het was  heerlijk herfstweer en in de stralende blauwe  lucht vlogen enorme troepen ganzen. Hun  geroep klonk van een afstand als gezang, dat ging de hele dag door en daarbij voelde ik mij altijd vrolijk. De bomen waren geel en de grond lag bezaaid met gele bladeren. Dat pepte me op. Toch nam ik het besluit even afstand te nemen van dit onderwerp. Het riep niet alleen vragen op uit het verleden van mijn vader, maar ook over het mijne. Wat verwachtte men na de oorlog, dat er in Engeland nog een staatshoofd afgezet werd, door mij bijvoorbeeld? In verband met de constitutionele monarchie? Dat ik als het ware het voorbeeld van mijn vader zou volgen,  maar dan met de buren aan de andere kant van het land? Ik wil alle fantasten erop attent maken, dat mijn vader van het begin tot ver na het einde van de oorlog in dienst was van de  Nederlandse overheid. Bovendien is er geen coupe gepleegd of iets dergelijks. Nee, alles bleef bij het oude. Meestal geeft men hier in Nederland de voorkeur aan verkiezingen, dat is dan wel eerlijk spel.  Het enige wat overigens bleek, was dat de Nederlanders erg weerbaar waren en dat was niet de eerste of de laatste keer in de geschiedenis.

Langzamerhand werd ik helemaal gespannen van deze geschiedenis en ik moest werken. Bij het vele werk dat op mij wachtte,  kon ik voorlopig niet veel emoties erbij hebben. Er moest een ontspannen herfst opvolgen met veel succes in het werk en daarna kwam het vervolg wel. Al realiseerde ik me erg goed, dat er nu achter elkaar informatie binnen kon komen.