Mijn onderzoek zou bestaan uit het bestuderen van foto's, dat wist ik al. Wie schetst mijn verbazing toen ik in het Zweedse tijdschrift voor geschiedenis Clio een foto zag, die vermoedelijk het antwoord van de Duitsers was geweest op die eerste geweldige foto met prins Bernhard. Ik huilde erom. Moest ik echt deze foto's gaan bestuderen? Later hoorde ik vele malen van beroepshistorici, dat huilen er wel bijhoort. Ook al is het nog zo lang geleden, degene die het bestudeerd komt als het ware te dicht bij.
Op de foto staan vier Duitse mannen, heel bekende mannen. Hitler rechts en de rest kende ik niet indertijd en wilde ik niet kennen. Achter Hitler staat een lachende voor zich uit starende man. Het moet iets verbeelden als: wij hebben al een leider. Maar zo'n indruk maakte het niet. Eerder alsof Hitler uitgelachen werd. Merkwaardig.
De foto staat op het boek van Laurence Rees: Nazismen. Ik besloot het in de oorspronkelijke Engelse versie te kopen, want dan vond ik vermoedelijk meer verwijzingen naar andere boeken, die ik kon gebruiken.. De tekst zou ik overslaan, ik zocht foto's.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten