Natuurlijk moest iedereen in dit land zich verdedigen, na de oorlog. Iedereen is op de een of andere manier bezig zich waar te maken: goed of fout te zijn. En iedereen is verdacht, niet waar? Er zijn altijd mensen die voor de vrede kiezen en dat is zeer moeilijk te begrijpen. Zwart-wit denken is gemakkelijker.Mijn vader was altijd lid van de SDAP en later van de PVDA. Overtuigd van de vrede en niet meer gelovig. Dat laatste had hij dan in ieder geval verloren. De laatste troost gunde hij zichzelf niet eens. Al was hij christelijk opgevoed.
De SDAP hielp voor de oorlog jongeren te studeren, daar maakte hij ook gebruik van en met succes. Niet alles was beroerd aan deze partij. Niet alles was beroerd aan de regering. Soms viel het mee.In ieder geval zijn altijd alle bewijzen van onberispelijk gedrag bij mijn vader aanwezig geweest. Daar kon ik ongeveer blind op vertrouwen.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten