Nederland is een klein landje met weinig mensen en middelen. Dat betekende eeuwenlang tussen allerlei strijdende partijen belaagd te worden, want zo gezellig was het niet in Europa. De Nederlanders ontwikkelden een optimale defensieve tactiek, waarbij de overwinning niet het belangrijkste was, hetgeen niet onverstandig blijkt te zijn. Hun prioriteit ligt bij de handel en zelfs hun militiaire handelen lijkt daardoor beïnvloed te zijn. Overwinningen zijn niet zo leuk als ze lijken. Misschien met voetbalwedstrijden, maar niet met oorlogen. Een van de manieren om tussen alle gekissebis heen te manoevreren, was het aanstellen van een leider uit het andere kamp. Dat mag belachelijk aandoen, maar de handel ging ongehinderd door en de welvaart ook. Dat was een beproefd middel, hoewel de laatste oorlog alles overtrof en de resultaten maar matig waren. De oorlog is gestopt, mede omdat Duitsland zich vergreep aan Rusland en dat bleek de genadeslag. Maar dat neemt niet weg, dat plaatselijk in Nederland daar wel resultaten mee geboekt werden, zoals rond het Noordzeekanaal en in Friesland.
Wie het niet geloofd, moet maar eens lezen wat er in de tijd van Napoleon gebeurde. Nederland had een Franse Koning en een Engelse admiraal op de vloot. Ok, de vloot moest zich overgeven aan de Engelsen, maar kon daarna ongehinderd naar huis gaan. Dit gedrag gericht op vrede, geeft veel betere resultaten in Europa, dan het gedrag gericht op oorlog. Al heette het " Dutch courage", tot nu toe. De Engelsen hebben dit stempel op de Nederlandse moed inmiddels teruggebracht tot een borrel die van Nederlandse afkomst was. Dat mag ook.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten