Zenmeester

Tien jaar later begreep ik, waarom hij dat gedaan had. Hij stond achter mij en mijn kunstenaarswereld, er was liefde en begrip van zijn kant. Maar vanuit de politieke wereld werd alles gedaan om mijn relatie met de band te verstoren en uiteindelijk lukte dat. Mijn vader bleef altijd even konsekwent en de politici ook. Ik moest geisoleerd in de wereld staan, want ik was een gevaar. Mijn conclusie was hierop: prima, ze konden het krijgen zoals zij het wilden en dat kregen ze. Ik verhuisde naar Amsterdam en gedroeg me als een volleerde Zenmeester.  Ik deed niets, ik was er gewoon. Het effect was fantastisch. Mijn hele leven gilden, krijsten en huilden de politici en brachten zichzelf ongeluk.Mijn hele leven zongen de musici en hadden de beste successen.Waarom? Ik deed toch niets? Inderdaad dat klopt, maar de tegenpartij deed des te meer. Ze veroorzaakten hun eigen ondergang. Mijn kunstenaars-wereld zou nooit verdwijnen en ging onafgebroken verder  met een groep mensen die voortaan de gevoelens van mijn vader zouden vertolken. Ik hoor het nog. De doe,doe,doe, de da,da,da. Meer hadden politici niet te vertellen. Wie het zong en wie het zei hadden verschillende resultaten, afhankelijk van de wijze waarop ze met zichzelf omgingen.